Duurzame diepvries liefde

By 24 januari 2018 Inspiratie

En alle liedjes gaan over liefde….
Groots en meeslepend graag. Passie, hartstocht en bakken vol liefdesverdriet. Ontelbare gebroken harten bevolken de smartlappen.

Maar het gaat nooit over de dagelijkse huis-tuin en keuken liefde. En daar hebben we juist leuke recepten voor nodig. Want duurzame liefde is een moeizaam avontuur. Hoe komt dat eigenlijk?

‘Wie kiest voor een duurzame relatie kiest daarmee voor een set onoplosbare problemen’ zegt John Gottman (relatiepsycholoog). Hij denkt dat 70% van die problemen niet oplosbaar zijn, omdat ze met je karakter en voorgeschiedenis te maken hebben. Daar ben je mooi klaar mee. Dan kan ik beter direct ophouden met het opvoeden van mijn partner en ben ik zelf ook een hopeloos geval. Een andere therapeut doet er nog een schepje bovenop: ‘het huwelijk is een vergissing, maar het gaat erom wat je met die vergissing doet’.

Geheim

Maar er is een geheim recept om het hart gezond en sterk te maken! Gottman heeft ontdekt dat stellen die elkaar toegenegen zijn een ijzersterke relatie hebben. Ze kunnen zich aan elkaar ergeren, kibbelen, ruziën, maar wanneer ze zich in veel kleine momenten naar elkaar toewenden met een kleine dosis aandacht en interesse, dan groeien en bloeien ze op in elkaars nabijheid. Daar moeten we het als partners wél van hebben. Een klein lief woordje, een knik, een aai, een appje, een knipoog als je langsloopt. Dat zijn de ingrediënten van het krachtvoer voor ons hart. Driemaal daags houden zij de liefde levend.

Ontdooien

Ook de verschraling van een relatie gaat stil en sluipend. Als een lekkende afvoer. Druppelsgewijs lekt energie, warmte en aandacht weg tot het hart koud en diepgevroren in een vergeten vriesvak ligt. Naast de hamburgers en de diepvriesspinazie. Zelfs een ingevroren hart kan weer langzaam ontdooien. Voorzichtig in de magnetron van genegenheid. Hoe werkt dat dan?

Toeneigen

Toegenegen is een ouderwets woord. Laten we het even uitpakken. Het is een welwillende houding (haaks op: ‘daar heb je haar weer, altijd hetzelfde gezeur’). ‘Toeneigen’ is een werkwoord, ik buig me zelf licht naar m’n partner: ‘wat zeg je? wat heb je vandaag gedaan? wat houd je bezig?’ Ik kom even uit m’n comfortzone, laat m’n beeldscherm voor wat het is, laat een appje lopen en beweeg naar haar. Bij ‘neigen ’maak ik een kleine buiging en word zelf iets kleiner. Precies genoeg om een glimp te zien van hoe mooi, interessant en lief zij is.

Als ik van deze neiging een dagelijkse gewoonte maakt blijft liefde lang lekker vers.

Foto: Unsplash, Kelly Sikkema